راهنمای آناما
دسته‌ها

تنظیم سرویس پیامک و ایمیل

کلید و قالب پیامک، خط فرستنده، SMTP، رمزنگاری و ایمیل آزمایشی را تنظیم کنید و فرق ثبت در صف و تحویل را بشناسید.

تفاوت تنظیم پیامک و ایمیل

تنظیم سرویس پیامک و ایمیل در /panel/communication انجام می‌شود. اطلاعات این صفحه تعیین می‌کند پیام‌های فروشگاه از کدام سرویس بیرونی فرستاده شوند؛ ساخت و پیگیری پیام گروهی در /panel/messaging انجام می‌شود. ذخیرهٔ اتصال به معنی تحویل پیام به گیرنده نیست، بنابراین هر سرویس را جداگانه تنظیم و آزمایش کنید.

تنظیم سرویس پیامک

در بخش پیامک، کارت‌های کاوه‌نگار و SMS.ir را می‌بینید. هر کارت وضعیت کلید را مشخص می‌کند: کلید اختصاصی همین فروشگاه ثبت شده، کلید محیط سرور فعال است یا کلیدی ندارید. مقدار کلید قبلی قابل مشاهده نیست؛ اگر می‌خواهید آن را نگه دارید، فیلد «کلید API جدید» را خالی بگذارید. واردکردن مقدار تازه، کلید اختصاصی قبلی را جایگزین می‌کند.

فیلد قالب کد ورود برای هر ارائه‌دهنده شکل متفاوت دارد. برای کاوه‌نگار نام قالب را وارد کنید؛ برای SMS.ir شناسهٔ عددی قالب لازم است. قالب باید در حساب ارائه‌دهنده ساخته و برای ارسال کد ورود تأیید شده باشد. خط فرستندهٔ SMS.ir الزامی است و برای پیامک انبوه و زمان‌بندی‌شده به‌کار می‌رود. در کارت SMS.ir، نام پارامتر کد را بدون علامت # وارد کنید؛ مقدار پیش‌فرض Code است، اما باید با نام پارامتر قالب واقعی شما یکی باشد. خط فرستندهٔ کاوه‌نگار اختیاری است.

سرویس را فعال کنید و «ذخیره» را بزنید. اگر چند سرویس فعال باشد، اولویت ارسال به‌صورت خودکار اعمال می‌شود؛ انتخاب سرویس در این کارت با انتخاب ارائه‌دهنده هنگام ثبت یک ارسال گروهی فرق دارد. اگر می‌خواهید کلید اختصاصی ذخیره‌شده حذف شود، گزینهٔ حذف را علامت بزنید؛ حذف کلید اختصاصی ممکن است باعث شود ارسال به کلید محیط سرور یا سرویس جایگزین وابسته شود. پس از ذخیره، وضعیت کلید را دوباره بخوانید.

تنظیم ایمیل از راه SMTP

در بخش «ارسال ایمیل»، ابتدا وضعیت را ببینید: اگر SMTP اختصاصی فعال نباشد، پیام‌ها از فرستندهٔ پیش‌فرض آناما استفاده می‌کنند. تعداد سرویس‌های مجاز در محیط فروشگاه بالای فرم دیده می‌شود. اگر صفر باشد یا فرم غیرفعال است، امکان استفاده از SMTP دلخواه در این محیط فراهم نشده و باید از مسیر مجاز سازمان پیگیری کنید.

اگر دسترسی فعال است، این فیلدها را با مقادیر ارائه‌دهندهٔ خود پر کنید:

  1. از فهرست «SMTP host» یکی از میزبان‌های مجاز را انتخاب کنید؛ میزبان دلخواه در این فهرست پذیرفته نمی‌شود.
  2. شمارهٔ پورت را وارد کنید. پورت باید در بازهٔ مجاز ۱ تا ۶۵۵۳۵ باشد؛ معمولاً ارائه‌دهنده پورت و نوع رمزنگاری لازم را مشخص می‌کند.
  3. زمان انتظار را بین ۳ تا ۶۰ ثانیه تنظیم کنید. مقدار خیلی کوتاه می‌تواند اتصال کند را زود قطع کند.
  4. نشانی From email را دقیق وارد کنید و نام کاربری را مطابق حساب SMTP بنویسید.
  5. رمز جدید را فقط هنگام تعویض وارد کنید. اگر رمز فعلی را نگه می‌دارید، فیلد را خالی بگذارید؛ پس از ذخیره، رمز قبلی دوباره نمایش داده نمی‌شود.
  6. یکی از روش‌های امنیتی TLS/STARTTLS یا SSL مستقیم را مطابق راهنمای میزبان انتخاب کنید. ترکیب ناسازگار این گزینه‌ها با پورت می‌تواند اتصال را ناموفق کند.
  7. اگر می‌خواهید همین SMTP برای ارسال واقعی به کار رود، «استفاده از SMTP اختصاصی» را روشن کنید و «ذخیره تنظیمات ایمیل» را بزنید. برای حذف رمز ذخیره‌شده، گزینهٔ پاک‌کردن رمز را آگاهانه فعال کنید.

کارت «ارسال جایگزین» نشان می‌دهد اگر SMTP اختصاصی فعال نباشد، فرستندهٔ پیش‌فرض کدام است. برای آزمایش، نشانی ایمیل خودتان را در «گیرنده تست» وارد و «ثبت ایمیل آزمایشی» را بزنید. ایمیل آزمایشی از همان مسیر واقعی ارسال می‌شود؛ آن را به نشانی تحت کنترل خود بفرستید و صندوق ورودی و هرزنامه را بررسی کنید. پیام «در صف ارسال ثبت شد» فقط ثبت درخواست را تأیید می‌کند، نه رسیدن یا خوانده‌شدن ایمیل.

تفکیک ثبت، پذیرش و تحویل

سیستم پیام‌ها را از صف پایدار ارسال می‌کند. ثبت موفق در صف یک مرحله است؛ پذیرش ارائه‌دهنده مرحلهٔ بعد و تحویل به شبکه یا صندوق گیرنده مرحله‌ای جداست. بنابراین برای کد ورود یا پیام حساس، تا زمانی که وضعیت اتصال و نتیجهٔ ارائه‌دهنده روشن نشده به ارسال اتکا نکنید.

اگر ذخیرهٔ پیامک خطا می‌دهد، قالب، نام پارامتر، خط فرستنده و کلید سرویس را بررسی کنید. اگر SMTP وصل نمی‌شود، میزبان مجاز، پورت، زمان انتظار و انتخاب TLS/SSL را با راهنمای سرویس تطبیق دهید. اگر فرم ارسال آزمایشی به صف رفت ولی چیزی نرسید، وضعیت صف و صندوق هرزنامه را بررسی کنید و تا روشن‌شدن نتیجه چند نسخهٔ یکسان نفرستید.

برای گزارش مشکل، نام سرویس، زمان، وضعیت فعال‌بودن، پورت و متن خطا کافی است. کلید API، رمز SMTP، کد ورود و اطلاعات شخصی مشتری را برای پشتیبانی نفرستید. دسترسی‌ها و اعتبارنامه‌ها را فقط به مدیرانی بدهید که مسئول پیکربندی ارتباط با مشتری هستند.

این راهنما مفید بود؟بازخورد شما به بهترشدن راهنما کمک می‌کند.
ارسال بازخورد